Blad 33 van 48 bladen |
111017986 Herzog Ordulf Otto BILLUNG von SACHSEN,
geboren ca. 1025, overleden op woensdag 28 maart 1072, zn. van Herzog Bernhard II
von SACHSEN BILLUNG (zie 105783890) en Eilica. von SCHWEINFURT (zie 105783891).
Getrouwd (2) ca. 1072 met Gertrud
von HALDENSLEBEN (zie 111017991).
Getrouwd
(1) ca. 1042 met
111017987
Ulfhild / Wulfhilde van NOORWEGEN, geboren ca. 1025, overleden
ca. 1070, dr. van Koning Olaf van
NOORWEGEN (de Heilige) (zie 222035974) en Astrid van ZWEDEN (zie
222035975).
Waaruit geboren:
1. |
Magnus Billung
von SAKSEN (zie 253362574). |
2. |
Othelhildis
von SAKSEN BILLUNG (zie 55508993). |
111017988 Gerard IV van NEDER-LOTHARINGEN[1],
geboren ca. 1030, overleden ca. 1070.
Graaf van de Elzas, Opper-Lotharingen (Matfriede)
Gerard volgde in 1047 zijn
broer Adalbert op
als graaf van de Elzas, Metz en Châtenois,
toen die hertog werd van Opper-Lotharingen. Adalbert werd tot hertog benoemd in
plaats van de opstandige Godfried II van
Lotharingen maar werd in 1048 al door Godfried gedood. Gerard
volgde toen zijn broer op als hertog maar werd al snel door Godfried gevangen
genomen.
In 1049 bemiddelde paus Leo IX een vrede in Lotharingen en werd
Gerard vrijgelaten. Met steun van keizer Hendrik III wist
Gerard zijn positie te versterken ten koste van Godfried en zijn bondgenoten.
In 1053 kwam Gerard op zijn beurt
paus Leo IX te hulp tegen de Italiaanse Normandiérs. Gerard leidde een klein Duits
contigent in het pauselijke leger dat zich in dat jaar wilde verenigen met
een Byzantijns leger
om de Normandiérs aan te vallen. Die wachtten echter
niet af maar onderschepten het pauselijke leger op 18 juni 1053 bij Civitate (bij Foggia). Er werden besprekingen gevoerd maar de Normandiérs vielen ondertussen aan en hun rechtervleugel
verjoeg een overmacht aan Italiaanse troepen van de paus. Ondertussen wisten de
Duitsers, die ongeveer 2:1 in de minderheid waren tegen de resterende Normandiérs, hun tegenstanders in het nauw te brengen maar
ze verloren de slag toen de rechtervleugel van de Normandiérs
op het slagveld terugkeerde. Paus Leo IX werd gevangengenomen.
Gerard was voogd van de abdijen
van Sint Pieter te Metz, Sint Maarten bij Metz, Sint Evre
te Toul, Remiremont, Moyenmoutier en Saint-Mihiel. Deze
voogdijschappen leidden tot conflicten met de bisschoppen van Metz, Verdun en Toul.
Gerard bouwde kastelen in Prenay en Nancy (het begin van het
middeleeuwse Nancy) om zo de verbinding tussen zijn noordelijke en zuidelijke
bezittingen zeker te stellen. Tegen het einde van zijn leven kwam Gerard in
conflict met lokale edelen. Hij overleed op een veldtocht tegen opstandelingen,
volgens geruchten was hij vergiftigd. Hij werd begraven in de abdij van Remiremont.
Met zijn bewind kwam een einde
aan de turbulente geschiedenis van Opper-Lotharingen, zijn nageslacht regeerde
tot 1755.
Gerard was een zoon van Gerard III van Metz en
Gisela. Hij was getrouwd met Hedwig Van Namen, dochter van Albert I van Namen,
en werd de vader van:
1.
Diederik II
3.
Gisela
4.
Beatrix van Lotharingen getrouwd met Stefanus I van Bourgondié
zn.
van Gerard van NEDER-LOTHARINGEN
(zie 222035976) en Gisela de METZ
(zie 222035977).
Getrouwd ca. 1040
met
111017989 Hedwig van NAMEN, geboren ca. 1035,
overleden op woensdag 14 april 1070 te Remiremont
Als weduwe stichtte Hedwig een abdij in Châtenois,
waar ze ook werd begraven.
dr.
van Comte
Albert II de NAMURS (zie 105783888) en Regelindis
von LOTHARINGEN (zie 105783889).
Waaruit geboren:
1. |
Beatrix von LOTHARINGEN, geboren ca. 1050,
overleden ca. 1102. Pfalzgraaf van Bourgondie, Graaf
van Macon, Heer van Varasc zn. van Willem
I de BOURGOGNE-IVREA
(le Grand) (zie 423135350) en Stephanie
/ Etiennette de LONGWY-METZ (zie 423135351). |
2. |
Dietrich II von LOTHARINGEN (zie 55508994). |
3. |
Graf Gerard IV(I) von LOTHARINGEN[2], geboren ca. 1050,
overleden ca. 1120 Graaf van Veaudemont. Getrouwd ca. 1070 met Hedwig
von EGISHEIM-DAGSBURG, geboren ca. 1050,
overleden ca. 1120, dr. van Gerhard II von EGISHEIM en Richarda. |
4. |
Hertogdom Lotharingen
Stamhertogdom van het Oost-Frankische Rijk |
|
Kaart |
|
Lotharingen na de deling in 959 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Binnen het heilige Romeinse rijk bestonden in de tiende eeuw vijf stamhertogdommen
1. Lotharingen
2. Saksen,
3. Franken,
4. Zwaben en
5. Beieren
Het hertogdom Lotharingen omvatte een groot deel van
de Nederlanden.
In 959 splitste het hertogdom van de Moezel zich af. Het resterende hertogdom, in de latere
geschiedschrijving als Neder-Lotharingen aangeduid, verloor gaandeweg iedere werkelijke
territoriale macht, totdat het in 1190 opgeheven werd.
Nadat René van Anjou in 1431 het hertogdom van de Moezel had verworven,
voerde hij opnieuw de naam hertogdom Lotharingen in. In de geschiedschrijving
wordt dit hertogdom ter onderscheiding Opper-Lotharingen genoemd. In de loop der tijd beperkte dit zich tot
het huidige Lotharingen. Het hertogdom werd in 1766 ingelijfd bij het koninkrijk Frankrijk.
Lotharingen ontstond uit Midden-Francié, dat was gecreéerd door de
verdeling van het rijk van Karel de Grote na de dood van zijn opvolger en zoon Lodewijk de Vrome bij het Verdrag van Verdun in 843. Midden-Francié, dat
zich uitstrekte van de Noordzee tot Italié, werd toegewezen aan de oudste zoon, Lotharius I, die ook de keizerskroon kreeg.
In 855 deelden de drie zoons van Lotharius
dit Karolingische middenrijk verder op in het
Verdrag van Prüm, waarbij het meest noordelijke deel als koninkrijk
toeviel aan Lotharius II (855-869).
Dit gebied werd "Regnum
Hlotharii" genoemd, oftewel koninkrijk
Lotharingen naar de naam van de koning.
Het koninkrijk Lotharingen op de kaart:
- Huidige kaart.
Grosso modo omvatte dit gebied het
noordoosten van Frankrijk inclusief de Elzas, alsook het gebied van de Nederlanden tussen Schelde en Rijn, dus zonder het graafschap Vlaanderen, alsook het westelijk deel van Duitsland met Oost-Friesland, de streken van Aken, Keulen, Koblenz en Trier.
-
Frankische kaart.
Het koninkrijk Lotharingen was de voortzetting van het stamland van de dynastie
der Karolingers, het oude Austrasié met de Pippinische paleizen en invloedssferen langs de rivieren Maas, Moezel en Rijn.
-
Romeinse kaart.
Het koninkrijk Lotharingen bouwde
verder op de Romeinse provincies Germania Inferior met Keulen, Tongeren en Nijmegen; Germania Superior met Straatsburg; Belgica Prima met de 4 civitates Trier, Metz, Toul en Verdun; van Belgica Secunda is hier sprake van slechts 1 van de 8 civitates,
namelijk Kamerijk (civitas Camaracensium of
civitas Nerviorum). De Scheldegrens is namelijk een
typisch Karolingische grens en geen Romeinse grens.
Lotharius' II kinderloze huwelijk domineerde zijn politiek. Zijn
scheiding en zijn buitenechtelijke kinderen werden niet erkend door Paus Nicolaas I. Na zijn dood werd Lotharingen geannexeerd door zijn oom, de
West-Frankische koning Karel de Kale.
Van 870 tot 880 werd het koninkrijk Lotharingen kort
gesplitst in een westelijk en oostelijk deel. In het verdrag van Meerssen (870) tussen zijn ooms Karel en Lodewijk de Duitser werd Lotharingen verdeeld tussen West- en Oost-Francié. Zijn broer, koning Lodewijk II van Italié, gebonden door beleg van het emiraat Bari, bezig met het heroveren van islamitische veroveringen, kon dit niet tegenhouden.
Na de dood van Karel de Kale viel de Oost-Frankische Lodewijk III de Jonge West-Francié binnen. Zijn neven Lodewijk III van
Frankrijk en Karloman van Frankrijk sloten het Verdrag van Ribemont (880) en schonken Lodewijk III hun deel van Lotharingen.
Zijn broer Karel III de Dikke werd de laatste heerser van gehele Frankische Rijk, na de dood van zijn broers en neven. In 887 werd hij
afgezet door Arnulf van Karinthié, de buitenechtelijke zoon van zijn broer Karloman van Beieren. Odo I van Frankrijk werd de eerste koning uit het huis van Robertijnen en sterke man in West-Francié, en
dus de eerste niet-Karolinger in het Frankische rijk
(tijdelijk in West-Francié).
De Oost-Frankische koning Arnulf
gaf Lotharingen in 895 als koninkrijk aan zijn buitenechtelijke zoon Zwentibold (895-900), ondanks de geboorte in 893 van een wettige
opvolger, zijn halfbroer Lodewijk IV het Kind. Zwentibold kende verschillende
conflicten met de Lotharingse adelen. Hij
confisqueerde de graafschappen van Gerard van de Metzgau en zijn broer Matfried (van het geslacht der Matfriedingers)
in 896 en ontsloeg in 898 graaf Reinier I van Henegouwen (Huis der Reiniers) als raadgever. Reinier was de zoon van de geschaakte Ermengarde (ca. 828-849), dochter van keizer Lotharius I en Giselbert I van Maasgouw. Na de dood van zijn vader in 899 en het
aanstellen van de zeer jonge koning Lodewijk, verloor Zwentibold
invloed en sneuvelde in 900 in de strijd tegen Matfried
en Gerard. Met de dood van Zwentibold stierf de
directe afstamming van keizer Lotharius I uit. Gerard
trouwde met de weduwe van Zwentibold, Oda van Saksen, in een poging de macht te verwerven als hertog. Hun
kleinzoon Godfried van
Neder-Lotharingen werd later de eerste hertog van Neder-Lotharingen.
Lodewijk IV het Kind van Oost-Francié benoemde Gebhard van Lotharingen uit het huis Konradijnen tot hertog van Lotharingen (903-910).[1] Na de dood van Gebhard nam Reinier
I van Henegouwen zijn positie waar.
Na de dood van Lodewijk, de laatste Karolinger
in Oost-Francié, in 911, weigerde de Lotharingse adel onder leiding van Reinier, de konradijn Koenraad I van Franken van de nieuwe dynastie van Franconié
in Oost-Francié te erkennen als hun koning. De Lotharingse edelen wilden liever een Karolinger
(en dus zwakke koning). De edelen riepen de West-Frankische koning en Karolinger Karel de Eenvoudige uit tot koning van Lotharingen (rex Lothariensium)
in 911, wat Karel bleef tot in 923.
De politiek zwakke Karel de Eenvoudige had het hard te
verduren tegen de lokale graven in zijn 2 koninkrijken: West-Francié en Lotharingen, maar ook tegenover binnenvallende Vikingen en Hongaren. Onder andere in 911 sloot Karel de Eenvoudige een akkoord
met de Vikingkoning Rollo en schonk hem het hertogdom Normandié. Hij, die zichzelf graag 'rex Francorum'
noemde, zag het nog groter; zijn droom om er nog eens Oost-Francié
erbij te nemen, kon hij militair niet realiseren omwille van de te eigenzinnige
lokale graven. In 922 kwam de adel tegen hem in opstand en kozen de robertijn Robert van Bourgondié als tegenkoning. Er kwam een veldslag tussen Karel en Robert, waarbij Robert het leven verloor.
Karel werd door Herbert II van Vermandois (een zwager van de dode koning Robert) gevangengenomen en
opgesloten in Péronne (Somme). Karels vrouw Eadgifu vluchtte met haar zoon naar haar familie in Engeland. Robert werd opgevolgd door zijn schoonzoon Rudolf van Frankrijk[2]
Toen Giselbert II van Maasgouw, zoon van Reinier, niet werd aangewezen tot
hertog, liep hij over naar koning Hendrik de Vogelaar (919–936) van Oost-Francié, de
eerste Duitse koning van de Liudolfingen of ook wel van het Saksische huis Lotharingen als hertogdom
binnen het Heilige Roomse Rijk
De onrust en het machtsvacuüm in het West-Frankische
koninkrijk gaf de koning van Oost-Francié, Hendrik de Vogelaar, de kans Lotharingen te veroveren met enkele veldslagen. In
924 erkende Giselbert II, Hendrik als koning, eind
925 erkende de rest van de Lotharingse adel Hendrik
als hun koning. In 925 werd de Elzas op bevel van de Hendrik afgescheiden van Lotharingen en
overgeheveld naar het hertogdom Zwaben, Lotharingen werd een deel van Oost-Francié. In 928 trouwde Giselbert II met de dochter van Hendrik, Gerberga van Saksen en kreeg de titel van hertog van Lotharingen.
De opvolging in 936 door Otto I betekende een breuk met het verleden. Otto deelde het rijk
niet met zijn broers, zoals gebruikelijk en hij was niet de eerste onder
gelijken, maar behandelde de gezagdragers als onderdanen, zij moesten door hem
worden beédigd. Giselbert
kwam samen met de jongere broer van Otto, Hendrik I van Beieren en Everhard III van Franken, de jongere broer van wijlen keizer Koenraad I van Franken in opstand. Tijdens de Slag bij Andernach (939) sneuvelde Giselbert en Everhard.
In hetzelfde jaar 936 kwam Lodewijk van Overzee in West-Francié aan de macht.
Lodewijk was een compromisfiguur tussen Herbert II van Vermandois
en zijn neef Hugo de Grote. Lodewijk had goede papieren, hij was de zoon van Karel de Eenvoudige, een Karolinger en via zijn moeder
had hij familiebanden met Otto I en Hugo de Grote. Na de dood van Giselbert huwde Lodewijk met zijn weduwe, Gerberga van Saksen, de zus van Otto I en eiste Lotharingen op. Otto, die zich
verzoend had met zijn broer Hendrik, had hem reeds als hertog geïnstalleerd.
(939-940). Hendrik werd echter door de edelen niet aanvaard. Intussen had Otto
I een leger gestuurd richting West-Francié. Met het verdrag van Wezet (942) zag Lodewijk af van zijn verdere aanspraak op
Lotharingen. Hendrik werd vervangen door Otto van Verdun (942-944) voogd over Hendrik, de zoon van Giselbert II van de Maasgouw.
Na de dood van Otto van Verdun werd de hoveling Koenraad de Rode (944-953) uit Franconié aangesteld
tot hertog van Lotharingen. Koenraad trouwde in 947 met Otto's dochter, Liutgard van Saksen. Na een opstand tegen Otto, verzoende hij zich, maar verloor
zijn titel.[3]
Splitsing van het oorspronkelijke hertogdom
Otto I wenste orde op zaken te stellen met al zijn
opstandelingen in het Hertogdom Lotharingen en benoemde daarom in 953 zijn
broer Bruno de Grote (953-959), de aartsbisschop van Keulen, tot hertog. Hij was de laatste hertog van het ongedeelde
Lotharingen want nog tijdens zijn bewind stelde Bruno twee vice-hertogen
aan voor Opper- en Neder-Lotharingen, waarmee hij de feitelijke splitsing
inluidde in 959. Godfried van
Neder-Lotharingen, zoon van paltsgraaf Godfried van Gulik, werd de eerste hertog van het hertogdom
Neder-Lotharingen, het noordelijk deel. Bruno, was nog leermeester geweest van
Godfried.
Het zuidelijk deel werd het hertogdom
Opper-Lotharingen met Frederik I als hertog. Frederik was gehuwd met Beatrix Capet, zus van de latere koning van West-Francié
Hugo Capet. Dit (deel)hertogdom kwam kerkelijk overeen met de
kerkprovincie van het aartsbisdom Trier, met als suffragaan bisdommen Verdun, Metz en Toul.
Na de dood Godfried van Neder-Lotharingen (964) werd de titel
voorlopig niet ingevuld. Keizer Otto II benoemde in 977 zijn neef Karel, de ambitieuze en verbannen broer van de West-Frankische
koning, de Karolinger Lotharius van Frankrijk, tot hertog. Dit (deel)hertogdom bleef men aanvankelijk
Lotharingen noemen, ter onderscheiding in de geschiedschrijving ook
Neder-Lotharingen. Neder-Lotharingen komt kerkelijk overeen met de
kerkprovincie van het aartsbisdom Keulen, met als suffragaan-bisdommen Kamerijk, Luik en Utrecht[4].
Keizer Otto III benoemde als dank voor zijn steun in 985 Herman van Lotharingen tot paltsgraaf.
Na het verdwijnen van Neder-Lotharingen kwam het hertogdom
van de Moezel tijdens de 15e eeuw aan de hertogen van Anjou, waarna de naam Lorreinen (Frans: Lorraine) in voege kwam.
111017990 Graf Friedrich von
FORMBACH[3], geboren ca. 1020, overleden
1059, vermoord, zn. van Thimo
Dietmar von SCHWEINACHGAU (zie 222035980) en Nn van QUINZIGAU? (zie 222035981).
Getrouwd ca. 1058 met
111017991 Gertrud von HALDENSLEBEN[4], geboren ca. 1040, overleden
op maandag 21 februari 1116.
Als erfgename van
haar ouders en haar kinderloze oom, was Gertrud een begeerde
partij. Frederik van Formbach schaakte haar echter.
Lang heeft hij daar niet van mogen genieten want hij werd al snel door de
machtige familie van Gertrud gedood.
Door haar tweede huwelijk met hertog Odulf
van Saksen werd Gertrud nog belangrijker.
Dr. van Konrad
von HALDENSLEBEN (zie 222035982) en Nn van de NORDMARK? (zie 222035983).
Waaruit geboren:
1. |
Hedwig (zie 55508995). |
Getrouwd (2) ca. 1072 met Herzog Ordulf
Otto BILLUNG von SACHSEN (zie 111017986).
111018016 Robbrecht IV
van HEUSDEN, geboren ca. 1065
zn. van Jan
II van HEUSDEN (zie 211577666) en Mechtelt van STEENVOORT (zie 211577667).
Getrouwd met
111018017 Johanna van ALTENA, geboren ca. 1052, dr.
van Jan II van ARKEL (zie 211577664) en Margaretha
van ALTENA (zie 211577665).
Waaruit geboren:
1. |
Arnold
I (zie 55509008). |
111018036 Comte Arnoul I (II) de CHINY, geboren ca. 1045, overleden op
maandag 16 april 1106.
Karel de Grote
Reeks 78 Holl (Soulcié) gen 11
Arnold I van Chiny (ca.
1045 - 16 april 1106) was een zoon van Lodewijk II van Chiny uit het karolingische huis der Herbertijnen en van Sophia. Hij volgde zijn vader rond 1066 op als graaf
van Chiny en had diverse geschillen met de geestelijkheid en de bisschop van Luik. In 1084 probeerde hij tevergeefs Richildis van Henegouwen te schaken. Samen met Koenraad I van Luxemburg stichtte hij in 1070 de abdij van Orval en begunstigde nog vele andere geestelijke instellingen, om
te boeten voor zijn talrijke misdaden.
Arnold was in zijn eerste huwelijk getrouwd met Adelheid,
dochter van Hilduinis IV van Montdidier,
graaf van Ramerupt-Roucy, en werd de vader van:
1.
Otto II
2.
Lodewijk
3.
Hedwige, gehuwd met Dodo van Cons
4.
Clementia, gehuwd met Hugel van Waha, burggraaf van Mirwart
5.
Beatrix
6.
dochter, moeder
van Arnold, aartsdeken van Trier, en Kuno
In zijn tweede huwelijk was Arnold getrouwd met Ermengarde, uit dit huwelijk zijn geen kinderen bekend.
In zijn derde huwelijk was Arnold getrouwd met Agnes, zij
hadden een zoon:
7.
Adalbero III, bisschop van Verdun.
Arnolds eerste vrouw Adelheid werd begraven in de abdij van Sint-Hubertus. Bekende voorouders van Adelheid zijn:
·
Hildouin IV van Montdidier (ca. 1015 - ca.
1063) en Adelheid van Roucy (1019 - ca, 1063)
·
Hildouin III van Montdidier (ca. 985 - na
1037), heer van Ramerumpt
·
Hildouin II van Montdidier (ca. 955 - na
992), graaf van Montdidier, heer van Ramerupt, maakte in 992 een pelgrimstocht naar Jeruzalem
·
Helpuin van Arcis sur
Aube (ca. 925 - na 970) en Hersinde
van Ramerupt (ca. 935 - na 970)
·
Ebles I van Roucy (988 - Reims, 11 maart 1033) en Beatrix van Henegouwen (998 - na 1035). Ebles was graaf van Reims en Roucy, hij scheidde voor 1021 van Beatrix om aartsbisschop van
Reims te worden. Beatrix hertrouwde met Manasses de Ramerumpt,
broer van Hildouin III.
·
Giselbert van Roucy (ca. 956 - tussen 991 en
1000) en een onbekende vrouw uit hoge adel uit Aquitanié. Giselbert was graaf van Roucy en burggraaf van Reims, hij steunde Hugo Capet in 987 maar koos in 990 de kant van Karel van Neder-Lotharingen.
·
Ragenold van Roucy en Alberada van Lotharingen (930 -
15 maart 973), dochter van Giselbert II van Maasgouw en Gerberga van Saksen
·
speculatief: Willem III van Aquitanié en Adela van Normandié (917 - na
969), dochter van Rollo
·
Reinier IV van Henegouwen en Hedwig van Frankrijk (969 - na 1013), dochter van Hugo Capet
'Arnulphus comes cum coniuge mea Adelais,
filius Ludovici comitisö founde' a monastery 'in villa Pyrorum' in honore S. Sulpitii', subject to 'ecclesiæ S. Petri et S. Hugberti in Ardenna', by undated charter signed by 'Arnulphi
comitis et Manasse fratris eius'[5].
Comte de Chiny. "Arnulfus
comes cum coniuge mea Adelais filius
Ludoguici comitis" donated revenue from the church
of Prix to Ardenne Saint-Hubert by
charter dated to 1066, signed by "Arnulfi comitis et Manasse fratris eius'"[6].
The Chronicle of Saint-Hubert records the donation by
"Arnulpho comiti Chiniacensi" of "cella Pirensis"
to Saint-Hubert in 1068[7].
["Dux et marchio Godefridusàuxoris
mee Beatricis" confirmed
the rights of the church of Verdun Saint-Vanne granted by
"patre meo Gozelone", with the consent of "comitis
Manasse", by charter dated
[1065/66], subscribed by
"comitis Manasse et filii
eius Rainaldi, Hezelini comitis, comitis Arnulfi de Chisneio"[8].
The Chronicle of Alberic
de Trois-Fontaines specifies
that "Arnulfus comes Chisniaci" was also "comes de Givel et de Warc"[9].
"Arnulfus comes cum
coniuge mea Adelail, filius Ludoguici comitis" founded the priory
of Priez by charter dated 1068, signed by "Arnulphi comitis et Manasse fratris eius"[10].
The Chronicle of Saint-Hubert records that, after the
death of "Adeladis uxor
Arnulfi, sororàEbali Rocejensis", "Manassesàfrater
eiusdem Arnulfi" became a monk at the abbey but died within one month,
adding that Comte Arnoul together
with "quatuor fratresàHugo et Ludovicus, Rodericus et Riquinus, filii Richezonis ex Liegarde amita Arnulfi comitis"
(of whom "Riquinus"
was killed by "Heribrando Bulloniensi" and was buried next to "prµdictµ Adeladis")
donated property[11].
["comes Arnulfus de
Kyney" witnessed the charter dated 1091 under which Henri de Verdun
Bishop of Liége approved the foundation of Fl⌠ne[[12].
"Arnulfus comes"
founded the priory of Sainte-Valpurge at
Chiny, confirmed by "filiorum meorum Ottonis et Ludovici, nurusàmeµ Adeleid", by charter dated 1097, later confirmed by "Ottonis comitis et Frederici prµpositi Remensis et Alberti comitis filiorum eius et Adadis comitissµ et Guillelmi avocati"[13].
He founded Orval in
1097. The Chronicon Sancti Huberti records that "Arnulfus comes Chisniacensis" became a monk
"in hoc loco Kal Apr XVI Kal Mai obit".
Bron: Chronicon Sancti Huberti Andaginensis 98 (129),
MGH SS VIII, p. 629
firstly ADELA de Ramerupt,
daughter of HILDUIN [IV] de Montdidier
et de Ramerupt Comte de Roucy & his wife Adelaide de Roucy (-[1068/69], bur
Saint-Hubert, Ardennes). The Chronicle
of Alberic de Trois-Fontaines
names "Adele" as seventh
daughter of Ebles Comte de Roucy and names her husband
"Arnulfo comiti de Chisneio"
[, although the chronology favours Adela being the sister rather than daughter
of Ebles.á The Genealogiµ Scriptoris Fusniacensis clarifies the question when it refers
to, but does not name,
"quintam “Hilduini comitis filiam" as wife of "Arnulfus comes de Cinni"[14].
'Arnulphus comes cum coniuge mea Adelais,
filius Ludovici comitisö founded a monastery 'in villa Pyrorumàin honore S. Sulpitii', subject to 'ecclesiæ S. Petri et S. Hugberti in Ardenna', by undated charter signed by 'Arnulphi
comitis et Manasse fratris eius'[15].
"Arnulfus comes cum
coniuge mea Adelais filius Ludoguici comitis" donated revenue from the church
of Prix to Ardenne Saint-Hubert by
charter dated to 1066, signed by "Arnulfi comitis et Manasse fratris eius"[16].
"Arnulfus comes cum
coniuge mea Adelail, filius Ludoguici comitis" founded the priory
of Priez by charter dated 1068, signed by "Arnulphi comitis et Manasse fratris eius"[17].
The Chronicle of Saint-Hubert records the burial of "Adeladis uxor Arnulphi, soror Ebali Roceiensis"
at Saint-Hubert, dated to
[1068/69] from the context[18].
secondly Ermengade,
daughter of --- (-before
1081). The primary source which
confirms her marriage has not
yet been identified[19].
Zn. van Seigneur Lodewijk
II de WARCQ de CHINY (zie 222036072) en Sophie
de VERDUN (zie 222036073).
Getrouwd ca. 1055 met
111018037 Adele de RAMERU[1], geboren ca. 1035, overleden
ca. 1069, dr. van Hilduin IV comte
de RAMERU (zie 222036074) en Alix
(Adele) comptesse de ROUCY (zie 222036075).
Waaruit geboren:
1. |
Othon II (zie 55509018). |
2. |
|
3. |
|
4. |
|
5. |
|
6. |
Bisschop van
Verdun. |
111018038 = 52891944
Comte Albert III de NAMURS.
111018039 = 52891945
Ida von SAKSEN BILLUNG.
111018496 Heer Beerwout I van EGMOND[20], geboren ca. 1050 te Egmond,
slot op de Hoef, overleden ca. 1114.
Beerwout had een belofte aan de abt Stephanus van Gendt, hoeder van de
abdij van Egmond gedaan om met de Eerste Kruistocht mee te gaan, om zo de zonde
van zichzelf en zijn voorvaderen te doen vergeten. Bij terugkomst had de abt
zijn pacht van zes tienden tot heerlijkheid laten verklaren en tevens de
erfrechten schriftelijk vast laten leggen.
Volgens sommige volksvertellingen zou Beerwout onderweg naar het Heilige
Land al zijn overleden in 1096, en werd zijn grondgebied in Egmond alsnog als
heerlijkheid uitgeroepen. Hij werd opgevolgd door zijn zoon Beerwout II van
Egmont.
zn.
van Heer Dodo II van EGMOND (zie 222036992).
Waaruit geboren:
1. |
Heer
Beerwout II (zie 55509248). |
Slot en kapel op de Hoef
126681088 Theodor (Dirk) van LOON, geboren ca.
1055, zn. van Emmo II van LOON (zie 105783552) en Swanhilde van HOLLAND (zie 105783553).
Waaruit geboren:
1. |
Engelbert
van HURNEN (zie 63340544). |
126681280 Arnold I von KLEVE und TOMBURG, geboren ca. 1070
zn. van Dietrich
II von KLEVE (zie 253362560).
Getrouwd met
126681281 Berta.
Waaruit geboren:
1. |
Arnold
II von KLEVE (zie 63340640). |
126681282 = 105783920
Gotfried I van LEUVEN (met de baard).
126681283 = 105783921
Ida de CHINY.
126681284 = 105783922
Graf Berengarius II von
SULZBACH.
126681285 = 105783923
Adelheid van DIESSEN.
126681286 Herzog Heinrich IX
WELF (de Zwarte), geboren ca. 1074, overleden op maandag 13 december 1126
Hertog van Beieren
en Saksen
zn. van Herzog Welf IV von
BEIERNN (zie 253362572) en Judith
van VLAANDEREN (zie 253362573).
Getrouwd ca. 1095 met
126681287 Wulfhilde von SAKSEN BILLUNG, geboren ca. 1075, overleden op
woensdag 29 december 1126, dr. van Magnus
Billung von SAKSEN (zie 253362574) en Sophie
van HONGARIJE (zie 211592691).
Waaruit geboren:
1. |
Herzog Heinrich der WELFEN (der Stolze)[21], geboren ca. 1100,
overleden op vrijdag 20 oktober 1139.
Getrouwd (2) op zondag 29
mei 1127 met Gertrud von SUPPLINBURG[22], geboren ca. 1100,
overleden op donderdag 8 april 1143, dr. van Lotharius von
SUPPLINBURG en Richenza
von NORTHEIM. {Zij is later getrouwd op vrijdag
1 mei 1142 met Heinrich van OOSTENRIJK[23], geboren ca. 1112,
overleden op donderdag 13 januari 1177. Markgraaf van Oostenrijk, zn.
van Leopold III van OOSTENRIJK[24] en Agnes
von WAIBLINGEN[25] (zie 211592695)} |
2. |
Judith
WELF van BEIEREN[26], geboren ca. 1100,
overleden op zondag 22 februari 1131 te Lorch,
begraven te Lorch.
|
3. |
Sophie der WELFEN, geboren ca. 1102,
overleden op dinsdag 22 juli 1147.
|
4. |
Mathilde
der WELFEN (zie 63340643). |
5. |
Welf
VI der WELFEN, geboren ca. 1115,
overleden op zondag 15 december 1191. Hertog van
Spoleto.
|
6. |
Wulfhilde der WELFEN, geboren ca. 1118,
overleden ca. 1160. Graaf van Bregenz. |
126681288 Gozewijn I von HEINSBERG[27]
heer van Heinsberg
(1082) en Valkenburg
geboren ca. 1060, overleden
op zondag 1 april 1128, zn. van Dirk
von WASSENBERG (zie 253362576) en Hedwig
de MONTAIGU (zie 253362577).
Getrouwd ca. 1085-90 met
126681289 Oda van WALBECK[28], geboren ca. 1065, overleden
ca. 1107, dr. van Siegfried
van WALBECK (zie 253362578) en nn van WALBECK? (zie 253362579). Waaruit
geboren:
1. |
Gerard (zie 105799172). |
2. |
Gosewin II (zie 63340644). |
3. |
nn. |
126681290 Friedrich van SOMMERSCHENBURG, geboren ca.
1060, overleden ca. 1120.
Graaf van Sommerschenburg, Pfalzgraaf van
Saksen
zn. van Graf
Adelbert von WALBECK (zie 253362580) en Oda
van GOSECK (zie 253362581).
Getrouwd ca. 1090 met
126681291 Adelheid von LAUFEN,
geboren ca. 1050, overleden ca. 1110, dr. van Graf Heinrich
von LAUFEN (zie 253362582) en Gräfin Ida
von WERL (zie 253362583).
Waaruit geboren:
4. |
Aleidis (zie 63340645). |
5. |
Friedrich, geboren ca. 1100,
overleden ca. 1162. |
Getrouwd (1) ca. 1077 met Adolf
II von BERG HÖVEL (zie 423155344).
Waaruit geboren:
1. |
Adolf
III graaf van BERG, geboren ca. 1078,
overleden op zondag 12 oktober 1152, of overleden in 1106?
|
2. |
Gisela
van BERG, geboren ca. 1085, overleden
op vrijdag 20 maart 1142. |
3. |
Adolf
III van ALTENA (zie 211577672). |
Generatie
XXVIII |
211566592 Gottfried d'ORCHIMONT,
geboren ca. 990.
Waaruit geboren:
1. |
Giselbert (zie 105783296). |
211567104 Giselbert de
LOOZ, geboren ca. 1000, overleden ca. 1050.
Het Graafschap Loon was een oud graafschap in een gebied dat ongeveer
overeenkwam met het huidige Belgisch Limburg, hoewel Diepenbeek, Alken,
Sint-Truiden en Tongeren enclaves van het Prinsbisdom Luik waren, Thorn, Kessenich en Rekem rechtstreeks
van de Duitse keizer afhingen en Lommel bezit was van de hertog van Brabant.
Oorspronkelijk omvatte het graafschap waarschijnlijk niet meer dan het gebied
tussen Maas en Jeker en was toen een leen van het
graafschap Haspinga. Ook Rummen
heeft tot dit graafschap behoord, totdat het in 1240 aan Willem van Montferrant werd verkocht. De graven wisten hun territorium
door oorlogen, bondgenootschappen en huwelijkspolitiek uit te breiden.
Giselbert van Loon was de eerste graaf van
het graafschap Loon dat een leen was van het graafschap Haspinga.
Hij was graaf tot 1046 gezien hij alleszins voor 18 mei 1046 is overleden.
Giselbert nam het initiatief om in
Borgloon, het eerste centrum van het graafschap, een burcht te bouwen. Wanneer
zijn regeerperiode startte is niet schriftelijk gedocumenteerd.
Giselbert was een zn. van graaf Rodolf van Haspinga. Giselberts broer Arnold volgde zijn vader op als graaf van Haspinga. Toen Haspinga aan het
prinsbisdom Luik werd geschonken werd Loon, dat een leen van Haspinga was, ook een leen van Luik. Waarschijnlijk heeft
hun broer Balderik, die prinsbisschop van Luik was
van 1008 tot 1018, een rol gespeeld bij de afstand van Haspinga
aan Luik.
Giselbert was op het eind van zijn leven
voogd over de goederen van de Sint-Jacobsabdij van Luik, die gesticht was door
zijn broer Balderik.
Giselbert werd opgevolgd door zijn zoon Emmo en mogelijk Otto die samen het graafschap als een
condominium bestuurden. Gislebert was getrouwd met Erlande van Geldenaken en hadden vier Waaruit geboren:
* Emmon (-1078), graaf van Loon
* Sophie (-1065), in 1062 getrouwd met Géza I van
Hongarije
* Otto (-1101), graaf van Duras
* Herman, zn. van Rodolf von
HASPENGAU (zie 423134208) en Nn van VLIERMAL (zie 423134209).
Getrouwd ca. 1025 met
211567105 Liutgard Emma
de NAMURS, geboren ca. 1000
overleden ca. 1050, dr. van Comte Albert I de NAMURS (zie 211567776) en Irmgard Adelheid der FRANKEN (zie 211567777).
Waaruit geboren:
1. |
Emmo II van LOON (zie 105783552). |
2. |
Comte Otto I (zie 423185496). |
3. |
|
4. |
211567176 Florent I d'HAMAL,
geboren ca. 1100.
Waaruit geboren:
1. |
Florent
II (de Kleine) (zie 105783588). |
211567616 Hermann de GRANDPRé[29], geboren ca 1015, overleden
na 1064, zn. van Siegneur Hildrad (Hezelin,
Hescelin) de GRANDPRé (zie 423135232) en Hersigne de RUMIGNY? de VERDUN? (zie 423135233).
Getrouwd met
211567617 Judith (de ROUCY?) [30].
Waaruit geboren:
1. |
Comte Henri
(Hildrad, Hezelin) comte (zie 105783808). |
2. |
|
3. |
|
4. |
|
5. |
211567618 Nn de PORCIEN.
Waaruit geboren:
1. |
Comte Rogier (zie 846285262). |
2. |
nn (zie 105783809). |
211567640 Graaf Boudewijn II van HENEGOUWEN (van
Jeruzalem)[31], geboren ca. 1056, overleden
op dinsdag 8 juni 1098 te Nicaea Anatolié.
Graaf van Henegouwen (1071-)
Na het bericht van
de dood van haar man trok Ida van Leuven persoonlijk naar Anatolié
om zijn lichaam te zoeken en meer over de omstandigheden van zijn dood te weten
te komen. Zij had geen succes.
Door het huwelijk van zijn ouders Boudewijn VI van Vlaanderen en Richilde van Henegouwen waren Vlaanderen en Henegouwen
verenigd. Na de dood van Boudewijn VI greep diens broer Robrecht I de Fries de
macht in Vlaanderen. Arnulf, de oudere broer van
Boudewijn II, probeerde Vlaanderen terug te winnen maar werd verslagen en
gedood in de Slag bij Kassel. Boudewijn was toen nog minderjarig en zijn moeder
trad op als zijn regent. Zij accepteerde bisschop Theoduinus
van Luik als haar leenheer die haar hielp om Henegouwen te behouden. Hiermee
had Henegouwen de Rijksvrijheid verloren. Boudewijn en Richilde
ondernamen militaire en diplomatieke pogingen om Vlaanderen terug te winnen
maar hadden geen succes. In 1076 trad Richilde terug
en regeerde Boudewijn zelfstandig.
In 1085 deed Boudewijn nog een serieuze poging om Vlaanderen te veroveren.
Hij bracht met hulp van Willem de Veroveraar een leger bijeen maar werd
verslagen in een veldslag bij Broqueroie. Boudewijn
moest zich toen bij de bestaande situatie neerleggen.
Boudewijn besloot deel te nemen aan de Eerste Kruistocht en verkocht, om de
onderneming te financieren, het kasteel van Couin
voor 50 zilvermarken en 1 pond goud aan de bisschop van Luik. Na de verovering
van Antiochié werd Boudewijn ermee belast om dit
nieuws aan keizer Alexios I Komnenos
te brengen. Onderweg naar Constantinopel werd hij echter overvallen en
vermoord.
zn.
van Graaf
Boudewijn I VI van VLAANDEREN (zie 423135280) en Richilde van HENEGOUWEN/MONS? (de Hainaut) (zie 423135281).
Getrouwd 1084 met
Boudewijn
en Ida
211567641 Ida
van LEUVEN[32] [33], geboren ca. 1065, overleden
1103-07
Gravin van Henegouwen
dr. van Hendrik
II van LEUVEN (zie 211567840) en Aleidis van de BETUWE/ORLAMUNDE (van Teisterbant) (zie 211567841). Waaruit
geboren:
1. |
Graaf Boudewijn
III (zie 105783820). |
2. |
|
3. |
Richilde, geboren ca. 1080,
overleden ca. 1118, getrouwd 1115,
gescheiden 1118 (vanwege bloedverwantschap)
van
Amalrik/Amaury
III de MONTFORT l'AMAURY (zie 105783838). |
4. |
|
5. |
|
6. |
Aleida (Alix), geboren ca. 1083,
overleden ca. 1153, getrouwd met Nicolaas II de RUMIGNY. |
7. |
Ida, geboren ca. 1085,
overleden ca. 1101, getrouwd met Thomas I de COUCY. |
8. |
|
9. |
211567642 = 105783874
Graaf Gerard I van GELRE (de Lange, de rossige).
211567643 = 52891947
Clementia de POITOU-AQUITANIE (von
Gleiberg).
211567648 Willem I de GARLANDE.
Getrouwd met
211567649 Helisende.
Waaruit geboren:
1. |
Comte Anselm/Anceau (zie 105783824). |
211567650 Seigneur Guy II de MONTHLERY-CRECY (de Rode)[34], geboren ca. 1037 te Montlhery, overleden 1109.
Son fils Guy de Montlhery
dit le Rouge en se mariant avec Adelaide (ou Adeline) avant 1063, heritiere du domaine de ROCHEFORT
devint en 1095 le 1er Comte de Rochefort. Adelaide possedait
probablement Rochefort et St Arnoult
terres données par le roi ulterieurement.
Le comte est delimite au nord par la commune
de Bonnelles, au sud par ST
Arnoult.
Guy le Rouge (en raison de ses
cheveux), ne apres 1040, fils de Guy 1er et de Hodierne de
Montlhery (Gometz) fut le serviteur fidele du roi Henry 1er puis de Philippe
1er, qui l’éleva α la dignité de sénéchal. Il et devint l’un
des plus riches seigneurs d’Ile de France, plus
puissant que le roi lui mème. Il fut Seigneur de Gometz, de la Ferté Beaudoin et de Chateaufort par son
père Guy 1er. Il est établi qu'il
fit construire le chateau
de Bréthencourt.
Adelaide fonde le prieuré de Bréthencourt et meurt
en 1099. Guy le Rouge se remarie
avec Elisabeth de Crécy de Montdidier et devient donc en plus Seigneur de Crecy et
chatelain de Gournay.
Guy le Rouge participa α
la premiére croisade de
1096 et s’enr⌠la dans la ½ Sainte
Milice] et rentra en France
en 1104 chargé de gloire et de biens.
Il retrouva ses titres de sénéchal
et de dapifer.
Il n’est pas complétement démontré mais probable qu’il construisitá le chateau-fort dont certaines ruines restent encore visibles et qui domine la vallé
e de la Rémarde et celle de la Rabette.
Illustration tirée
de Ouvrage de la Société historique
et Archéologique de St-Arnoult-en-Yvelines, rédigé par M. et Mme Houssinot
zn. van Guy
I (Guido) de MONTHLERY (zie 423135300) en Hodierna de GOMETZ (zie 423135301).
Getrouwd (2) na 1063 met Adelaide de CRECY, geboren
ca. 1042, overleden 12-10na 1104.
Vrouwe van Gournay-sur-Marne, vermeld
1085/86. Weduwe van Bouchard II graaf van Corbeil (Normandiδ).
Waaruit geboren:
2. |
Adelheid
van CORBEIL, geboren ca. 1070,
overleden ca. 1100, getrouwd ca. 1090 met Everhard de
BRETEUIL, geboren ca. 1070, overleden op vrijdag 21 augustus 1097. Heer van Puiset |
3. |
Hugue de CRECY, geboren ca. 1080,
overleden juli 1147. Heer van Crecy, Gournay. |
4. |
Melisende de CRECY, geboren ca. 1085,
overleden na 1147, dochter en
erfgename van Guido II van Montlhery-Crecy getrouwd met Thomas I de COUCY, overleden voor of in 1131. Heer van Coucy, Marle, La Fere en Boves, graaf van Amiens, vermeld 1096/1130, volgt zijn
vader op in 1118. Hij trekt veel kerkgoederen aan zich. in het bijzonder van
Laon en Amiens, verwoest Laon, vermoordt bisschop Balderik,
die hem verbannen had. Bedreigt zelfs Parijs, wordt door koning Lodewijk VII
wekenlang belegerd, raakt zwaar gewond in diens gevangenschap en overlijdt
kort daarop. Zn. van Enguerrant I de COUCY (Boves) (zie 52891908) en Adèle de ROUCY (zie 52891909). |
5. |
Lucienne
de MONTHLERY, getrouwd 1107 met Roi Guichard
III de BEAUJEU. |
Getrouwd (1) voor 1062 met
211567651 Elisabeth.
Waaruit geboren:
1. |
Beatrice
de ROCHEFORT-MONTHLERY (zie 105783825). |
211567672 Roi Philippe I de
FRANCE[35] (l'Amoureux),
geboren op zaterdag 23 mei 1052 te Champagne-et-Fontaine, overleden op woensdag
29 juli 1108 te Melun op 56-jarige leeftijd, begraven
te Abbaye St Benoit sur
Loire.
Roi des Francs (4 augustus 1060 - 29 juli 1108)
Bron: Karel de Grote reeks 128 Zuiderent gen 11
Filips werd in 1059
al tot koning van Frankrijk gewijd en op 4 augustus 1060 (8 jaar oud) gekroond.
Zijn moeder en Boudewijn V, graaf van Vlaanderen, waren gezamenlijk regent.
Toen Anna in 1061 hertrouwde met Rudolf van Valois
werd haar positie aan het hof onmogelijk en moest ze haar positie opgeven. In
1066 werd Filips meerderjarig verklaard en kon zijn zelfstandig regeren
beginnen.
Tijdens de eerste 25 jaar van zijn bewind was Filips volop bezig om zijn
binnenlandse positie te versterken, ten koste van de grote leenmannen in het
noorden van Frankrijk. Hierin was hij niet altijd succesvol.
Een overzicht van de belangrijkste gebeurtenissen:
1068: Filips verwierf de Gâtinais in ruil voor
zijn steun aan Fulco IV van Anjou
1071: Filips verloor de slag bij Kassel tegen Robrecht I de Fries die de
macht in Vlaanderen had gegrepen ten koste van de rechtmatige graaf Arnulf III van Vlaanderen. Filips kreeg de abdij van Corbie in ruil voor de erkenning van Robrecht als graaf.
1072: versterking van de band met Robrecht door een huwelijk met diens
stiefdochter Bertha van Holland
1076: Filips ontzette de stad Dol die door Willem de Veroveraar werd
belegerd
1077: vrede met Willem die stopte met zijn pogingen om Bretagne te veroveren
1079: Filips stelde het kasteel van Gerberoy ter
beschikking van Robert, de opstandige zn. van Willem de Veroveraar
1082: Filips annexeerde de Vexin
1090: Filips verwierf Bourges
Problemen met de kerk
Na 1090 werd Filips' bewind beheerst door zijn huwelijksverwikkelingen en de
conflicten met de kerk die daaruit voortkwamen: Filips begeerde Bertrada, de mooie en jonge vijfde vrouw van zijn oude vazal
Fulco IV van Anjou. Tegelijk vond Filips dat koningin Bertha dik en
onaantrekkelijk was geworden. Dus scheidde hij op 15 mei 1092 van haar en
verbande ze van het hof. Daarna trouwde Filips met Bertrada.
Bertrada was toen nog niet gescheiden van Fulco.
Niet alle bisschoppen konden dit accepteren en er kwam verzet tegen deze
gang van zaken. In 1094 excommuniceerde de aartsbisschop van Lyon het nieuwe
paar. Dit werd in 1095 door de paus bevestigd. Onder druk van de excommunicatie
verliet Filips Bertrada, waarop de excommunicatie
werd opgeheven; Filips en Bertrada gingen echter weer
samenwonen en werden opnieuw geéxcommuniceerd. Dit
herhaalde zich enkele malen tot 1104. Toen legden Filips en Bertrada
een plechtige eed af om te zullen scheiden, en werd de excommunicatie
opgeheven. Natuurlijk braken ze hun eed en bleven bij elkaar maar de
excommunicatie werd niet opnieuw ingesteld. Als dank gaf Filips tijdens een
ontmoeting in Saint-Denis steun aan paus Paschalis II
tegen keizer Hendrik V.
Koning Filips I overleed in zijn kasteel in Melun
op 29 juli 1108. Hij werd begraven bij het klooster van Saint-Benoît-sur-Loire omdat hij vond
dat hij niet waardig was om bij zijn voorvaderen in de kathedraal van
Saint-Denis te worden bijgezet.
zn. van Roi Henri I de FRANCE (zie 423135344) en Anna
Yaruslavna van KIEV (zie 423135345).
Getrouwd (2) op 39-jarige leeftijd op zaterdag 15 mei 1092, gescheiden ca. 1104
van Bertrade de MONTFORT l'AMAURY (zie 105783865).
Getrouwd (1) 1072 en gescheiden 1092 van
211567673 Bertha van HOLLAND[36] [37] (dikke Bertha), geboren ca.
1055, overleden op zondag 30 juli 1094 te Montreuil sur Mer. Bertha overleed in ballinschap nadat zij in 1092 verstoten was.
Bertha van Holland dankt haar plaats in de geschiedenis aan vier
mannen: haar vader, Floris I van Holland, haar stiefvader, Robrecht de Fries
van Vlaanderen (reg. 1071-1093), haar echtgenoot, Filips I van Frankrijk (reg.
1060-1108) en haar zoon Lodewijk VI van Frankrijk (reg. 1108-1137).
Berthas ouders waren omstreeks 1050
getrouwd en kwamen beiden uit aanzienlijke families. Haar moeder, Geertrui, was
de dr. van de hertog van Saksen en kwam uit het rijke en machtige geslacht der Billungen. Haar vader, Floris I, was graaf van Holland.
Zijn heerschappij strekte zich uit ten westen van het Vlie
en rond de oevers van de Rijn. In dit vaag omschreven gebied zal Bertha haar
jeugd hebben doorgebracht.
In 1061 werd graaf Floris, vermoedelijk op instigatie van de bisschop van
Utrecht, door een sluipmoordenaar gedood. Geertrui bleef met drie minderjarige
kinderen achter: de latere Dirk V, Bertha en de jong gestorven Floris. In 1063
hertrouwde zij met Robrecht, de jongste zn. van graaf Boudewijn V van
Vlaanderen. Bertha kwam onder de voogdij van haar stiefvader te staan. Haar lot
was nu verbonden met het zijne, een feit dat bepalend zou zijn voor de verdere
loop van haar leven.
In 1070 stierf Robrechts broer, Boudewijn VI, die vanaf 1067 graaf van
Vlaanderen was geweest. Hoewel Robrecht zijn broer had beloofd geen aanspraak
te zullen maken op het graafschap, greep hij zijn kans en versloeg in 1071 bij
de slag van Kassel de wettige opvolger, de jonge Arnulf
III. Hiermee schond hij niet alleen zijn belofte aan zijn overleden broer, maar
schoffeerde hij ook de koning van Frankrijk, Filips I, die Arnulf
in dit conflict gesteund had. Robrecht de Fries (zijn bijnaam dankte hij aan
zijn huwelijk met Geertrui) was nu graaf van Vlaanderen, maar hij moest zich
nog wel verzoenen met Filips. Een huwelijk was hiervoor het middel bij uitstek.
Robrecht zou er meermalen gebruik van maken om zijn positie te versterken. In
1071 waren zijn eigen dochters nog te jong, maar zijn stiefdochter Bertha had
de juiste leeftijd. Algemeen wordt aangenomen dat zij deel uitmaakte van de
vredesregeling tussen Robrecht en Filips. In 1072 werd zij Filips vrouw en
daarmee koningin van Frankrijk.
Bertha verhuisde dus naar het Franse hof, dat in de elfde eeuw nog weinig
prestigieus was. Filips macht reikte niet veel verder dan een reeks gebieden
tussen Parijs en Orlans en hier zal Berthas leven zich hoofdzakelijk hebben afgespeeld. Een
vaste hoofdstad was er nog niet, al werd Parijs steeds belangrijker. Het
huwelijk bleef lang kinderloos. Pas na negen jaar, in 1081, werd hun eerste
zoon geboren, de latere Lodewijk VI, bijgenaamd de Dikke. Daarna werd dochter
Constance geboren, en waarschijnlijk nog een zoon, Hendrik, die als kind
gestorven zou zijn.
Over Berthas optreden als koningin is in de
bronnen weinig te vinden. In slechts drie schenkingsoorkonden komt zij als mede-ondertekenaar voor. Alleen in de Vita Arnulfi treedt zij onverwacht uit de schaduw. In dit
heiligenleven, voltooid kort na 1108, vertelt de auteur, Lisiardus,
over een gebeurtenis die zich afspeelde in het klooster Saint-Mdard waar hij als monnik leefde.
In 1076 had koning Filips ervoor gezorgd dat een zekere Pontius hier abt
werd. De koning had zich hiervoor door Pontius laten betalen, een gewoonte die
juist in deze tijd door de Kerk scherp bekritiseerd werd. Toen bleek dat deze
Pontius ook nog de bezittingen van het klooster voor eigen doeleinden
gebruikte, smeekten de monniken Filips om zelf een nieuwe abt te mogen kiezen.
Filips stemde toe en de monniken kozen Arnulf van
Oudenburg (de latere heilige) tot abt. Helaas kwam Arnulf
al spoedig in conflict met de koning en besloot hij te vertrekken en als
kluizenaar te gaan leven. Om te voorkomen dat Pontius terug zou keren, zorgde
hij ervoor dat de monniken een waardige opvolger kozen, een zekere Gerald.
Op dat moment verschijnt Bertha ten tonele. De Vita Arnulfi
beschrijft hoe zij met koninklijk geweld (vi regia)
Pontius vergezelde om Gerald te verdrijven. Als Arnulf
dat hoort verlaat hij zijn kluis en maant hij de koningin de kerkelijke wetten
te respecteren en zich van Pontius te distantiéren.
De koningin wordt woedend en weigert. Hierop voorspelt Arnulfus
haar dat zij nog voor haar dood door Gods wraak getroffen zal worden. Zij zal
uit het koninkrijk verdreven worden en ellendig en veracht, als balling
sterven. Bertha hield echter voet bij stuk en Gerald moest vertrekken. Er wordt
wel beweerd dat Bertha hiermee wraak wilde nemen op de heilige Arnulfus omdat zijn familie zich gekant zou hebben tegen de
grafelijke ambities van Robrecht de Fries, maar dat lijkt nogal vergezocht.
Hoewel in alle overgeleverde versies van de Vita Arnulfi
de naam Bertrada wordt gebruikt, lijdt het geen
twijfel dat de auteur Bertha bedoelde. De hier genoemde gebeurtenissen speelden
zich af in 1078 toen Bertha koningin was en er nog geen sprake was van een Bertrada. De naamsverwisseling is echter niet zo
verwonderlijk wanneer men bedenkt dat toen het heiligenleven geschreven werd
(tussen 1095 en 1108), het huwelijk van Filips en zijn tweede vrouw Bertrada een groot schandaal veroorzaakte. De naam Bertrada was op ieders lippen. Bertha was toen al dood en
vergeten.
Afgezien van haar spectaculaire optreden in het klooster Saint-Mdard, blijft Bertha op de achtergrond, totdat ze -
overeenkomstig de profetie van Arnulf - na twintig
jaar huwelijk door Filips verstoten werd. Bertrada,
de echtgenote van de graaf van Anjou, nam haar plaats in. De
geschiedschrijvers, allen geestelijken, maken er met afkeuring melding van.
Volgens de Kerk was het huwelijk onverbrekelijk.
Voor Filips golden echter andere overwegingen. Zijn huwelijk met Bertha had
hem maar n zoon opgeleverd, een wankele basis voor het voortbestaan van de
monarchie. Het verstoten van echtgenotes terwille van
het nageslacht of ter vergroting van het machtsgebied was bepaald niet
ongebruikelijk in die tijd. Filips zal dus in het belang van zijn dynastie
gehandeld hebben, hoewel de bronnen hem andere motieven toedichten. Ordericus Vitalis en Suger
betichten hem van wellust en Willem van Malmesbury
meent te weten dat Bertha verstoten werd omdat ze veel te dik was. Dat laatste
zal vast niet de reden zijn geweest, maar opvallend is wel dat haar zoon
Lodewijk de Dikke genoemd zou worden en haar neefje Floris II dezelfde bijnaam
kreeg.
Zo verliet Bertha in 1092 het koninklijk hof en vestigde zich in het
graafschap Ponthieu, in het kasteel Montreuil-sur-Mer, dat zij bij haar huwelijk van Filips als
bruidsgift gekregen had. Lang heeft ze niet meer geleefd. In 1094 is ze daar
als iemand uit het volk (more plebeio), als we de
Vita Arnulfi mogen geloven, gestorven en begraven.
Dr. van Graaf
Floris I van HOLLAND (zie 111017984) en Gertrude
von SAKSEN BILLUNG (zie 111017985).
Waaruit geboren:
1. |
Constance
des FRANCS[38], geboren ca. 1078,
overleden op dinsdag 14 september 1126. Vorst van Tarento, Vorst van Antiochié zn. van Robert
I Guiscard van APULIé SICILIé en Alberade
van APULIé.
|
2. |
Roi Lodewijk VI (le
Gros) (zie 105783836). |
211567674 Humbert II de SAVOYE (il
Renforzato), geboren ca. 1070, overleden op vrijdag
18 september 1103, Graaf van Savoye, Maurienne
en Bellay, zn. van Comte Amadeus II de SAVOYE (zie 423135348) en Johanna
van GENEVE (zie 423135349).
Getrouwd ca. 1090 met
211567675 Gisela de BOURGOGNE-IVREA, geboren ca. 1070,
overleden ca. 1110, dr. van Willem
I de BOURGOGNE-IVREA (le
Grand) (zie 423135350) en Stephanie
/ Etiennette de LONGWY-METZ (zie 423135351).
Getrouwd (1) ca. 1090 met Humbert II de SAVOYE (il
Renforzato) (zie 211567674).
Getrouwd (2) ca. 1109 met Rainier de MONTFERRAT,
geboren ca. 1070, overleden ca. 1136.
Markgraaf van Montferrat.
Waaruit geboren:
1. |
Adelheid (Alix) de MAURIENNE de
SAVOYE (zie 105783837). |
2. |
Amadeus
III,
geboren ca. 1092, overleden op donderdag 1 april 1148 te Nicosia, begraven te
Monte S. Croix, Graaf van Savoye Maurienne. |
3. |
Agnes, geboren ca. 1105,
overleden ca. 1141. Heer van Bourbon |
Waaruit geboren:
4. |
Johanna, geboren ca. 1109,
overleden ca. 1127. Graaf van
Vlaanderen zn. van Robert
II van ENGELAND en Sibylle
de CONVERSANO. {Hij was eerder getrouwd ca. 1125 met Sibylle d'ANJOU (zie 52898213).} |
5. |
Willem
V
(de Oudere), geboren ca. 1110, overleden ca. 1191. Markgraaf van Montferrat.
|
211567676 Seigneur Simon I de MONTFORT l'AMAURY[39], geboren ca. 1030, overleden
ca. 1087.
Getrouwd (1) voor 1059 met Isabelle de BROYES.
Getrouwd (2) ca. 1060 met Agnes d'éVREUX[40] (zie 211567677).
Waaruit geboren:
1. |
Amaury II de MONTFORT[41], geboren 1058. . |
211567677
Agnes d'éVREUX[42], geboren ca. 1030, overleden
ca. 1087, dr. van Comte Richard d'éVREUX (zie 423135354) en Adelaïda van BARCELONA (zie 423135355).
Waaruit geboren:
2. |
|
3. |
Amalrik/Amaury
III (zie 105783838). |
4. |
Simon
II[44], overleden 1101. heer van Montfort (1089-) . |
211567678 = 105783824
Comte Anselm/Anceau de
GARLANDE.
211567679 = 105783825
Beatrice de ROCHEFORT-MONTHLERY.
211567728 Comte Godfried Ferreol de GATINAIS, geboren ca. 1004, overleden op
dinsdag 1 april 1046, zn. van Godfried (Ferreol)
de GATINAIS (zie 423135456) en Beatrice
de MACON (zie 423135457).
Getrouwd ca. 1035 met
211567729 Ermengarde d'ANJOU (Blanche), geboren ca. 1011, overleden op
maandag 21 maart 1076 te Fleury sur
Ouche, vermoord,
erfdochter
dr. van Comte Fulco III d'ANJOU (Nerra) (zie 423135458) en Hildegard
de METZ (zie 423135459).
Waaruit geboren:
1. |
Hildegard
de GATINAIS ANJOU, geboren ca. 1036,
overleden ca. 1065. |
2. |
Comte Godfried III d'ANJOU (le
Barbu), geboren ca. 1040, overleden ca. 1096. |
3. |
Comte Fulco IV d'ANJOU (le
Rechin (de Strijdzuchtige)) (zie 105783864). |
Getrouwd (2) ca. 1048 met Robert I de BOURGOGNE[45] [46] (le
Vieux), geboren ca. 1011, overleden op 21 maart 1076 te Fleury
sur Ouche, begraven te Semur.
Hertog van
Bourgondië
Robert I van Bourgondië (ca. 1011 - Fleurey-sur-Ouche,
21 maart 1076), bijg. de Oude, was een zn. van koning
Robert II van Frankrijk en Constance van Arles. Samen met zijn broer Hendrik I
van Frankrijk revolteerde hij in 1030 tegen zijn vader, en na diens overlijden
streed hij tegen zijn broer Hendrik om de opvolging als koning van Frankrijk.
Uiteindelijk nam hij echter in 1032 genoegen met het hertogdom Bourgondié. Hij trouwde in 1033 met Helia
van Sémur-Brionnais, een vrouw uit de lokale adel,
dr. van Dalmas, heer van Sémur
en van Aremburg, en zuster van de abt van Cluny. In
1040 veroverde hij Auxerre op zijn neef Reinoud I van Nevers.
Robert verstootte zijn eerste vrouw en doodde eigenhandig haar vader en
broer tijdens een feestmaal. Hij hertrouwde met Ermengarde
van Anjou (1018-1076). In 1058 trok hij (als boetedoening?) naar Barcelona
(Spanje) om de Reconquista (Spanje) te steunen.
Auxerre ging in 1060 weer verloren. Robert stond bekend als een slecht en
hebzuchtig bestuurder, enkele van zijn wandaden waren: het beroven van zijn
vazallen, het zich toe-eigenen van het inkomen van het diocees van Autun en van de wijn van het kapittel van Dijon, en het
beroven van de abdij van Sint-Germanus van Auxerre. Robert en Ermengarde werden samen "op schandelijke wijze"
(volgens de eigentijdse kronieken) vermoord in de kerk van Fleury
Sur Ouche. Robert werd
begraven in Saint-Seine-l'Abbaye.
zn. van Roi Robert II de FRANCE (le
Pieux)[47] (zie 846270688) en Constance
de PROVENCE[48] (zie 846270689). {Hij was
eerder getrouwd ca. 1033 met Helena (Helia) van SEMUR-en-BRIONAIS, geboren ca. 1020,
overleden op dinsdag 22 april 1102, dr. van Dalmas van SEMUR en Aremburga van VERGY?
Waaruit geboren:
4. |
Hildegardis Alderade, geboren ca. 1049,
overleden ca. 1104. Graaf van
Poitiers, Hertog van Aquitanie en Gascogne zn. van Willem
III (V) d'AQUITANIE (de Grote) (zie 211567788) en Agnes
de BOURGOGNE (zie 211567789). {Hij was
eerder getrouwd ca. 1044 met Anna de PERIGORD,
geboren ca. 1020, overleden ca. 1058.} |
211567730 = 211567676 seigneur Simon I de
MONTFORT l'AMAURY.
211567731 = 211567677 Agnes d'éVREUX.
211567732 Comte Hugue I de RETHEL, geboren ca. 1030, overleden ca.
1118, zn. van Comte Manasse de RETHEL (zie 423135464) en Yvette
de ROUCY (zie 423135465).
Getrouwd ca. 1060 met
211567733 Melisande de
MONTHLERY, dr. van Guy
I (Guido) de MONTHLERY (zie 423135300) en Hodierna de GOMETZ (zie 423135301).
Waaruit geboren:
1. |
Gervais (zie 211571314). |
2. |
Boudewijn (zie 105783866). |
3. |
Mathilde, geboren ca. 1060,
overleden ca. 1130. |
211567744 Walram II Udo d'ARLON, geboren ca. 1030, overleden 1119.
Graaf van Limburg en Arlon
Walram I van Limburg of Walram
Udo (ca. 1030 - 1082) was vanaf 1061 de eerste graaf van Limburg die met
zekerheid genoemd kan worden. Tevens was hij graaf van Aarlen en voogd van de
abdij van Sint-Truiden. Walram wordt soms beschouwd
als bouwheer van het slot Limburg, doch deze mening is vooralsnog niet verenigd
kunnen worden met het feit dat bedoelde burcht zich in 1085 nog in handen
bevond van paltsgraaf Herman II van Lotharingen.
Walram was zn. van Walram
van Aarlen (ca.991 - 1052) en de kleinzn. van Hendrik
van Worms (970 - 991 zie overleg), en van Adela, dr. van Diederik I van
Lotharingen. Hij trouwde met Jutta, dr. van Frederik,
Hertog van Neder-Lotharingen en Gerberga van
Boulogne.
Zijn zoon Hendrik I, die hem opvolgde als graaf van Limburg, zou in 1101
hertog van Neder-Lotharingen en markgraaf van Antwerpen worden, mede dankzij de
verwantschappen via zijn moeder en grootmoeder
zn. van Walram I d'ARLON (zie 423135488) en Adelheid
/ Adele van OPPER-LOTHARINGEN (zie 423135489).
Getrouwd ca. 1060 met
211567745 Juditta van
LUXEMBURG[49], geboren ca. 1040, overleden
ca. 1070
dr. van Friedrich
van LUXEMBURG (zie 423135490) en Gerbera
de BOULOGNE (zie 423135491), Waaruit
geboren:
1. |
|
2. |
Graaf
Hendrik I van LIMBURG (zie 105783872). |
211567746 Graf Botho von BOTTENSTEIN, geboren ca. 1028 te Regensburg,
overleden op dinsdag 1 maart 1104, zn. van Paltsgraf
Hartwich II von BEIERN (zie 423135492) en Frideruna van DITTMARSCHEN (zie 423135493).
Getrouwd ca. 1055 met
211567747 Judith
von SCHWEINFURT-SCHWABEN, geboren ca. 1038,
overleden ca. 1104, dr. van Otto
III markgraf van SCHWEINFURT (zie 423135494) en Irmgard
di TORINO en SUSA (zie 211577615).
Waaruit geboren:
1. |
Adelheid
van POTTENSTEIN (zie 105783873). |
211567748 Graf Heinrich von
WASSENBERG, geboren ca. 1035, overleden ca. 1075
zn. van Gerhard
II von WASSENBERG (zie 423135496) en Margaretha
van LOON? (zie 423135497).
Getrouwd ca. 1055 met
211567749 Nn von
WASSENBERG? Geboren ca. 1035, overleden ca. 1075, van onbekende
herkomst.
Waaruit geboren:
1. |
Graaf
Gerard I van GELRE (de Lange, de rossige) (zie 105783874). |
211567760 Adalbart van
LUXEMBURG, geboren ca. 1000
zn. van Graaf Friedrich I van
LUXEMBURG (zie 211567784) en Irmtrud von
GLEIBERG von WETTERAU (zie 211567785).
Waaruit geboren:
1. |
Graf
Siegbert van de SAARGAU (zie 105783880). |
211567764 = 55508994
Dietrich II von LOTHARINGEN.
211567765 = 55508995
Hedwig von FORMBACH.
211567766 Hendrik III van LEUVEN (van Brabant),
geboren ca. 1055, overleden op maandag 5 februari 1095. Graaf van Leuven en
voogd van Brabant (1086)
zn. van Hendrik
II van LEUVEN (zie 211567840) en Aleidis van de BETUWE/ORLAMUNDE (van Teisterbant) (zie 211567841).
Getrouwd ca. 1080 met
211567767 = 105796425
Gravin Gertrudis van VLAANDEREN.
211567772 Adelbert van MORSBERG, geboren ca. 1040,
overleden ca. 1100. Heer van Burgelm, Graaf van Morsberg, Kyburg en Winterthur.
Getrouwd ca. 1075 met
211567773 Nn van
NELLENBURG, geboren ca. 1050, overleden ca. 1100, dr. van Eberhard (de gezegende) van
NELLENBURG (zie 423135546) en Ida
van ALSHAUSEN (zie 423135547).
Waaruit geboren:
1. |
Adelbert (zie 105783886). |
211567774 Comte Dietrich III de
BAR MOUSSON, geboren ca. 1045, overleden op maandag 2 januari 1105.
Graaf van Bar en
Mompelgard
zn. van Graf
Ludwig de MOUSSON (zie 423135548) en Sophia
van OPPER-LOTHARINGEN (van Mousson) (zie 423135549).
Getrouwd ca. 1076 met
211567775 Irmtrud de
BOURGOGNE-IVREA, geboren ca. 1060, overleden op woensdag 8 maart 1105,
erfdochter van
Mompelgard (Montbeliard)
dr. van Willem
I de BOURGOGNE-IVREA (le
Grand) (zie 423135350) en Stephanie
/ Etiennette de LONGWY-METZ (zie 423135351).
Waaruit geboren:
1. |
Friedrich
I,
geboren ca. 1085, overleden op zondag 7 augustus 1160. Graaf van
Mompelgard en Pfirt.
Getrouwd (2) ca. 1130 met Stephanie van VAUDEMONT, geboren ca. 1090, overleden
ca. 1160, dr. van Graf Gerard IV(I) von
LOTHARINGEN en Hedwig von EGISHEIM-DAGSBURG. |
2. |
Dietrich I, geboren ca. 1085, overleden op zondag 17 januari 1154. Graaf van Mompelgard Montbeliard.
|
3. |
Mathilde (zie 105783887). |
4. |
Comte Reinauld I de BAR-le-DUC
(eenoog) (zie 211571218). |
5. |
Agnes de BAR, geboren ca. 1095, overleden ca. 1147.
Graaf van Salm (1111) |
211567776 Comte Albert I de
NAMURS, geboren ca. 945
overleden
ca. 1011, zn. van Comnte
Robert de NAMURS (zie 423135552) en Ermegarde
von LOTHARINGEN (zie 423135553).
Getrouwd ca. 990 met
211567777 Irmgard Adelheid der FRANKEN, geboren ca.
975, overleden ca. 1012, dr. van Karel
(Herzog) von
NIEDERLOTHRINGEN (zie 423135554) en Adelaïde
des FRANCS (zie 423135555).
Waaruit geboren:
1. |
Comte Albert
II (zie 105783888). |
2. |
Liutgard Emma (zie
211567105). |
211567778 Herzog Gozelo I von LOTHARINGEN (de Grote),
, geboren ca. 970 te Verdun, overleden op donderdag 19 april 1044
Hertog van Neder- en Opper- Lotharingen
Gozelo was de jongste zoon van Godfried 'de Gevangene' van
Verdun en Mathilde van
Saksen (Billungen).
Hij werd in 1002 graaf van
de Ardennengouw als
erfdeel van zijn overleden vader en in 1008 markgraaf van
Antwerpen onder zijn broer Godfried de Kinderloze,
hertog van Neder-Lotharingen. Gozelo bouwde een
kasteel in Antwerpen. Samen met Godfried schonk hij te Deil, Wamel aan
bisschop Adelbold II van Utrecht.
Gozelo volgde zijn broer op als hertog van Neder-Lotharingen in
1023. In 1024 verzette hij zich tegen de koningskeuze van Koenraad II de Saliér maar erkende hem een jaar later
alsnog. Bij de dood van hertog Frederik III van
Opper-Lotharingen in 1033, werd hij ook in Opper-Lotharingen
tot hertog aangesteld. Hij is hierdoor de laatste landsheer die de beide
hertogdommen kon verenigen.
In 1023 kreeg hij de grafelijke
rechten van Teisterbant, Betuwe, Veluwe, Hamaland, Hettergouw en Duffelgouw. In 1025 werd hij graaf van Verdun.
Op 15 november 1037 versloeg
hij Odo II van Blois,
troonpretendent voor het koninkrijk Arelat dat
bij erfenis aan de Duitse kroon was vervallen. Odo
beschouwde zich als de rechtmatige erfgenaam en wist zichzelf tot koning te
laten verkiezen en begon een veldtocht om Aken te veroveren. Gozelo
wist hem te onderscheppen en te verslaan, waarbij Odo
sneuvelde. Gozelo werd nadien als de grootste van de Duitse
edelen beschouwd. Hij werd begraven in de abdij van Munsterbilzen.
Gozelo was getrouwd met mogelijk Gerberia.
Hij werd vader van onder anderen:
1.
Regelindis van Lotharingen (Lotharingen 1000 - Namen
1064), getrouwd met graaf Albert II van Namen.
2.
Godfried II van
Lotharingen, hertog van Opper-Lotharingen 1044-1046, hertog van
Neder-Lotharingen 1065-1069, grootvader van Godfried van Bouillon.
3.
Mathilde van
Verdun (ovl. Cochem, 17 augustus 1060), getrouwd met
paltsgraaf Hendrik I van
Lotharingen, 'de Razende' (†1061). Gedood door haar echtgenoot.
4.
Frederik, de
latere paus Stefanus
IX (X) (1057-1058).
5.
Gozelo I
6.
Oda van Verdun, getrouwd met graaf Lambert II van
Leuven († 19 juni 1054).
Voorouders
Voorouders van Gozelo
I van Verdun |
||||
Overgrootouders |
Wigerik (886-tussen 916-919) |
Gerard van de Metzgau (875-910) |
Billung von Stubenskorn (890-967) |
? (-) |
Grootouders |
Gozelo (911–943) |
Herman Billung (±900–973) |
||
Ouders |
Godfried van Verdun (±930–1002) |
|||
Gozelo I van Verdun (970-1044) |
zn.
van Geofridus
von LOTHARINGEN (de gevangene) (zie
423135556) en Mathilda von SACHSEN BILLUNG (zie 423135557).
Getrouwd (2) ca. 990 met Nn von LOTHARINGEN? Geboren ca. 965, overleden
ca. 1040, van onbekende herkomst.
Getrouwd
(1) ca. 990 met
211567779
Urraca. Lombard van ITALIE, geboren ca. 965, overleden ca.
1040, dr. van Roi
Berengarius II d'ITALIE
(zie 423135558) en Willa
d'ARLèS TUSCIé (zie
423135559).
Waaruit geboren:
1. |
Oda (zie 423135681). |
2. |
Regelindis
(zie 105783889). |
3. |
Mathilde, geboren ca. 1000, overleden ca. 1060, getrouwd ca. 1030
met Heinrich van ZULPICHGAU, geboren ca. 1000,
overleden ca. 1060. Pfalzgraaf in ZUlpichgau, zn. van Hezelin Heinrich Konrad in die BLIESGAU DEUTZ,
Graaf in de Zulpichgau, en Nn van ZULPICHGAU? |
4. |
Frederik, geboren ca. 1000, overleden op zondag 29 maart 1058, Paus
Stephanus IX. |
5. |
Herzog
Godfried (zie 423155238). |
211567780 Bernhard I Billung von SACHSEN BILLUNG, geboren ca. 945, overleden op
vrijdag 9 februari 1011.
Markgraaf,
In
973 volgde hij zijn vader op als hertog van Saksen. Hij sloeg in 974, 983 en
994 Deense aanvallen op Saksen af. Zijn steun voor Otto III was beslissend voor
diens koningskeuze in 983. Bernard was maarschalk van de rijksdag in Quedlinburg van 986. Hij nam deel aan de veldtochten van
991 en 995 tegen de Slaven. Bernard vergrootte zijn eigen bezittingen, vooral
rond de Wezer. In 1001 was hij bij de koning in Ravenna. In 1002 huldigde hij
namens de Saksische stam koning Hendrik II, nadat die de rechten van de Saksen
had bevestigd. Bernard had conflicten met de graven van Stade en de
aartsbisschoppen van Bremen. Hij had de grafelijke rechten in het grootste deel
van Saksen en bezat vele voogdijen.
Bernhard was getrouwd met Hildegard van Stade (ca. 965 - 3 oktober 1011),
dr. van graaf Hendrik I de Kale (ca. 935 - 11 mei 976), zn. van Lothar II van Walbeck, en
Hildegard van Rheinhausen (ca. 945 - 11 juni ?), dr.
van Elli van de Hassegau
(ca. 910 - 12 mei 965).
zn. van Herzog
Hermann von SACHSEN BILLUNG (zie 423135560)
en Hildesuith
van WESTERBOUGH (zie 423135561).
Getrouwd (2) voor 0980 met Nn Vladimirovnadr van KIEV (zie 444071939).
Waaruit geboren:
2. |
Princessin Othelhildis von der NORDMARK
(van Saken, van Haldesleben)
(zie 222035969). |
Getrouwd (1) ca. 980 met
211567781
Hildegard von STADE, geboren
ca. 965, overleden op woensdag 3 oktober 1011, dr. van Graf Heinrich I von
STADE (de Kale) (zie 423135562) en Judith
(Jutta) von WETTERAU von LOTHARINGEN (zie 423135563).
Waaruit geboren:
1. |
Herzog Bernhard II
(zie 105783890). |
211567782 Graf Heinrich von
SCHWEINFURT[50],
geboren ca. 950, overleden op woensdag 18 september 1017.
Markgraaf van Schweinfurt
Hendrik van Schweinfurt (ca.
950 - 18 september 1017) was markgraaf van de Beierse Nordgau
Hendrik erfde van zijn vader
grote familiebezittingen rond de Main en
in het gebied tussen de Main en de Donau.
Hij volgde hem bovendien op als markgraaf van de Nordgau,
graaf van Schweinfurt (stad), Radenzgau en
de Volkfeld.
Hendrik steunde in 981 de Italiaanse veldtocht van keizer Otto II met 40 ridders. Later werd hij
verbannen door keizer Otto III wegens
zijn conflicten met de bisschop van Würzburg dat
begon doordat Hendrik onrechtmatig een vazal van de bisschop de ogen had laten
uitsteken.
Hendrik steunde de kandidatuur
van de latere keizer Hendrik II in
ruil voor de belofte van functie van hertog van Beieren.
Toen Hendrik wel tot keizer was gekozen maar zijn belofte niet inloste, steunde
Hendrik de opstand van Boleslaw Bolesław I van Polen, die echter in 1003 werd
neergeslagen. Het huwelijk van dochter Eilika met Bernhard II van Saksen heeft
vast met deze verwikkelingen samengehangen. Een aantal andere hoge edelen nam
ook deel aan de opstand, de opstand was een algemene uiting van onvrede met de
houding van de koning die te veel inbreuk maakte op de rechten van de adel.
Hendrik werd dan ook soepel behandeld door de legers van de koning. De kastelen
van Hendrik vielen snel in handen van de troepen van de koning, die het bevel
om de versterkingen te slopen in de regel negeerden. Van de burcht van Schweinfurt werden slechts symbolisch enkele stenen
verwijderd, toen Hendriks moeder Eilika zich in de
kerk van het kasteel opsloot een dreigde dat ze zich zou laten verbranden als
de koninklijke troepen het kasteel in brand zouden steken. Een ander kasteel
werd overgegeven in ruil voor vrije aftocht van de bezetting en van Gerberga en haar kinderen, ook dat kasteel werd nauwelijks
beschadigd. In 1004 vroeg Hendrik om vergiffenis. Hij werd voor onbepaalde tijd
opgesloten onder hoede van een bisschop, maar nadat hij in drie dagen en
nachten in hoog tempo alle psalmen had gezongen en bij
iedere psalm een kniebuiging had gemaakt, kreeg Hendrik genade en werd ook weer
in deel van zijn lenen hersteld. Hij diende daarna de keizer als veldheer en
overleed na een langdurig ziekbed. Hendrik werd begraven bij de kloosterkerk in
Schweinfurt.
Hendrik was zoon van Berthold van Schweinfurt en Heliksuinda
van Walbeck (ca. 930 - 19 augustus 1015). Hij trouwde
met Gerberga van Gleiberg (ca. 970 - na 1036),
dochter van Herbert van de Wetterau en Irmtrud
van Avalgau (957 - 1020). Hendrik en Gerberga kregen de volgende kinderen:
2.
Eilika van Schweinfurt (ca.
1005 - 10 december ca. 1059), getrouwd met Bernhard II van Saksen
4.
mogelijk Burkhard (ovl. 18 oktober 1059),
1036 bisschop van Halberstadt (stad), kanselier van Koenraad II de Saliér
5.
mogelijk Hendrik
(ca. 995 - 1043), graaf aan de Pegnitz, aan de Boven-Naab en
aan de Altmühl. Hij nam in 1040 deel aan een
expeditie naar Bohemen en had veel
conflicten met de bisschop van Eichstätt.
Getrouwd met een dochter van Kuno van Altdorf (ca.
980 - na 1020).
zn.
van Markgraf Berthold von BEIERN (zie 423135564) en Eilika /
Heliksuinda von WALBECK
(zie 423135565).
Getrouwd ca. 980 met
211567783 Gerberge von WETTERAU/GLEIBERG, geboren ca. 960, overleden ca.
1015, dr. van Graf Heribert
I von GLEIBERG (zie 423135566) en Ermentrude
von AVALGAU (zie 423135567).
Waaruit geboren:
1. |
Markgraf
Otto III van SCHWEINFURT
(zie 423135494). |
2. |
Heinrich (mogelijk), geboren ca. 995, overleden ca. 1043. Graaf van Pegnitz Getrouwd
ca. 1020 met Nn
der WELFEN, geboren ca.
1005, overleden ca. 1040, dr. van Kuno der WELFEN
en Nn van ALTDORF? |
3. |
Eilica
(zie 105783891). |
4. |
Judith van SCHWEINFURT, geboren ca. 1005, overleden op zondag 2 augustus 1058,
getrouwd ca. 1025 met Bretislaw
I van BOHEMEN[51],
geboren ca. 1000, overleden op dinsdag 10 januari 1055 te Chrudim.
Hertog van Bohemen en Moravie. |
211567784 Graaf Friedrich I van LUXEMBURG[52],
geboren ca. 965 (gezindte: rk)
zn.
van Graaf Siegfried van LUXEMBURG
(zie 423135568) en Hedwig von NORDGAU (zie 423135569).
Getrouwd ca. 995 met
211567785 Irmtrud von GLEIBERG von WETTERAU,
geboren ca. 975 (gezindte: rk), overleden ca. 1020,
dr. van Graf Heribert
I von GLEIBERG (zie 423135566) en Ermentrude
von AVALGAU (zie 423135567).
Waaruit geboren:
1. |
Otgiva
(zie 846371401). |
2. |
Irmtrude
(zie 1013450291). |
3. |
Adalbart (zie 211567760). |
4. |
Friedrich (zie 423135490). |
5. |
Giselbert
(zie 105783892). |
6. |
Gisela (zie 423182533). |
7. |
Herman, geboren ca. 1015, overleden ca. 1075. Graaf van Gleiberg.
|
Blad 33 van 48 bladen |
gemaakt met PRO-GEN
'Genealogie à la Carte' software
[1] Volgens Isenburg NF.III tafel 677 heeft zij een zuster Adelheid en een zuster Ada. Niet met elkaar verwarren, dus!
[2] Europäische Stammtafeln
Neue Folge Band I.2 Tafel
223
[3] Europäische Stammtafeln
Neue Folge XVI/37
[4] Europäische Stammtafeln
Neue Folge XVI/37
[5] Veterum Scriptorum I, col.
472
[6] Ardenne Saint-Hubert, Tome I, XXII, p. 23
[7] Hanquet, K. (ed.) (1906) La chronique de
Saint-Hubert dite Cantatorium (Brussels), 15, p. 33
[8] Verdun Saint-Vanne, 1902, LIV, p. 77
[9] Chronica. Albrici Monachi Trium Fontium 1068, MGH SS
XXIII, p. 796
[10] Foppens (1748), Tome IV,
Pars IV, III, p. 504
[11] Ardenne Saint-Hubert, Tome
I, XXVII, p. 30
[12] Fl⌠ne, I, p. 282
[13] Jeantin (1851), p. 155
[14] Chronica. Albrici Monachi Trium Fontium
1063, MGH SS XXIII, p. 794
[15] Genealogiµ Scriptoris Fusniacensis 18, MGH SS XIII, p. 255
[16] Veterum Scriptorum I, col.
472
[17] Ardenne Saint-Hubert, Tome I, XXII, p. 23
[18] Chronique de Saint-Hubert, 16, p. 37
[19] Foppens (1748), Tome IV,
Pars IV, III, p. 504
[20] Wikipedia
[21] Europäische Stammtafeln
Neue Folge Band I.1 Tafel
85
[22] Europäische Stammtafeln
Neue Folge Band I.1 Tafel
85
[23] Europäische Stammtafeln
Neue Folge Band I.1 Tafel
85
[24] Europäische Stammtafeln
Neue Folge Band I.1 Tafel
85
[25] Europäische Stammtafeln
Neue Folge Band I.1 Tafel
85
[26] Wikipedia
[27] Europäische Stammtafeln
Neue Folge Band XVIII Tafel
24A
[28] Europäische Stammtafeln
Neue Folge Band XVIII Tafel
24A
[29] http://racineshistoire.free.fr/LGN/PDF/Grandpre.pdf
[30] http://racineshistoire.free.fr/LGN/PDF/Grandpre.pdf
[31] Wikipedia
[32] Europäische Stammtafeln
Neue Folge Band II Tafel 6
[33] Wikipedia
[34] Wikipedia
[35] Europaïsche Stammtafeln
Neue Folge 11 Die Könige von Frankreich (986-1223) a.d. H. Capet
[36] Europaïsche Stammtafeln
Neue Folge 11 Die Könige
von Frankreich (986-1223) a.d. H. Capet
[37] Marion van Bussel, Bertha
van Holland, in: Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland
[38] Europaïsche Stammtafeln
Neue Folge 11 Die Könige
von Frankreich (986-1223) a.d. H. Capet
[39] Europäische Stammtafeln
Neue Folge 79, Die Grafen, um 1015 Herzoge von der Normandie (911-1087), die Grafen von Evreux und
von Corbeil aus diesem Hause.
[40] Europäische Stammtafeln
Neue Folge 79, Die Grafen, um 1015 Herzoge von der Normandie (911-1087), die Grafen von Evreux und
von Corbeil aus diesem Hause.
[41] Europäische Stammtafeln
Neue Folge 79, Die Grafen, um 1015 Herzoge von der Normandie (911-1087), die Grafen von Evreux und
von Corbeil aus diesem Hause
[42] Europäische Stammtafeln
Neue Folge 79, Die Grafen,
um 1015 Herzoge von der Normandie (911-1087), die Grafen von Evreux und von
Corbeil aus diesem Hause
[43] Europäische Stammtafeln
Neue Folge 79, Die Grafen,
um 1015 Herzoge von der Normandie (911-1087), die Grafen von Evreux und von
Corbeil aus diesem Hause
[44] Europäische Stammtafeln
Neue Folge 79, Die Grafen,
um 1015 Herzoge von der Normandie (911-1087), die Grafen von Evreux und von
Corbeil aus diesem Hause
[45] Europaïsche Stammtafeln
Neue Folge 11 Die Könige von Frankreich
(986-1223) a.d. H. Capet
[46] Europaïsche Stammtafeln
Neue Folge 20
[47] Europäische Stammtafeln
Neue Folge Band II Tafel 20
[48] Europäische Stammtafeln
Neue Folge Band II Tafel 20
[49] Europäische Stammtafeln
Neue Folge Band I.2 Tafel
229
[50] Wikipedia
[51] Europäische Stammtafeln
Neue Folge Band I.2 Tafel
176
[52]
Wikipedia